Jednym z parametrów Planu Ogólnego który może sprawiać trudność w odbiorze jest NIZ – Nadziemna Intensywność Zabudowy. To wskaźnik określający, jak intensywnie zabudowana jest działka.

NIZ, czyli nadziemna intensywność zabudowy, mówi w uproszczeniu, jak dużo budynku można „zmieścić” na działce, uwzględniając wszystkie jego piętra.

Wyobraźmy sobie działkę o powierzchni 1000 m².

Jeżeli na tej działce stoi dom, który na poziomie gruntu zajmuje 200 m², a ma dwie kondygnacje, po 200 m² każda, to łączna powierzchnia tych kondygnacji wynosi 400 m².

NIZ obliczamy więc:

400 m² powierzchni wszystkich kondygnacji ÷ 1000 m² powierzchni działki = NIZ 0,4

Co to oznacza w praktyce?

NIZ nie mówi, jaką część działki zajmie budynek. Do tego służy inny wskaźnik – powierzchnia zabudowy.

NIZ uwzględnia natomiast to, ile powierzchni użytkowej/poszczególnych kondygnacji budynku powstanie łącznie.

Przykładowo, na działce 1000 m² można mieć:

• dom parterowy o powierzchni zabudowy 300 m² → 300 m² kondygnacji → NIZ 0,3,
• dom piętrowy o powierzchni zabudowy 200 m² → 400 m² kondygnacji → NIZ 0,4,
• .

Widać więc, że dwa budynki mogą zajmować na działce zupełnie różną powierzchnię, a jednocześnie mieć podobną intensywność zabudowy – albo odwrotnie.

Najprościej można powiedzieć:

Powierzchnia zabudowy odpowiada na pytanie: „Ile działki zajmuje budynek na ziemi?”

NIZ odpowiada na pytanie: „Ile łącznie powierzchni mają wszystkie naziemne piętra budynków w stosunku do wielkości działki?”

Dlatego NIZ jest szczególnie istotny przy określaniu, czy na danym terenie mogą powstać budynki bardziej rozłożyste i niskie, czy też mniejsze w rzucie, ale posiadające więcej kondygnacji.

Inny przykład i wskazówki znajdziecie w instrukcji obliczania NIZ: